پاپیون (به فرانسوی: Papillon به معنی پروانه) نام یکی از رمان‌های هانری شاریر است.

این کتاب که به شرح تلاشهای هانری شاریر که به اتهام واهی قتل دستگیر و به حبس ابد با اعمال شاقه در مستعمرات فرانسه محکوم شده است در عین مضمون جذاب و نفس گیری که دارد و خواننده را به اتمام این کتاب ترغیب می کن.

هرچند این داستان شرح زندگی مشقت بار و تلاشهای محکوم به شکست قهرمان این داستان برای فرار از زندان و رسیدن به آزادیست ولی در ورای این لحظات خشن و پرتنش ناگفته هائی از ارزشهای انسانی و بایدها و نباید ها وجود دارد که خواننده بطور غیر مستقیم به ان واقف می شود.

معرفی هانری شاریر؛ قاتل یا نویسنده؟

هانری شاریر (Henri Charrière) در سال 1906 میلادی در یکی از شهرستان‌های فرانسه به دنیا آمد. او در ده سالگی مادر خود را از دست داد و پس از آن به همراه دو خواهر خود زندگی ‌کرد. در سال 1923 به عنوان داوطلب به نیروی دریایی فرانسه رفت، به مدت دو سال در آن‌جا فعالیت کرد. آنری شاریر در اکتبر 1931 به اتهام جرم قتل دستگیر شد و پس از اثبات جرم، به ده سال زندان و کار سخت محکوم شد. او دو سال از دوران محکومیت خود را در زندان کنِ فرانسه گذراند و پس از آن به زندان سنت لوران در آمریکای جنوبی فرستاده شد. او از اولین روزهای زندان اتهام قتل را تکذیب ‎کرد و معتقد بود که جرمی انجام نداده است. شاریر تمام دورانی که در زندان سپری کرد، در فکر فرار کردن بود. او در زندان سنت لوران اولین اقدام به فرار را انجام داد که دو نفر دیگر از زندانیان هم با او همراه شدند ولی این فرار ناموفق بود. شاریر بعد از سال‌ها فکر، برنامه‌ریزی و یک تجربه‌ی ناموفق، توانیت از زندان فرار کند و خود را ونزوئلا برساند. او با همسرش «ریتا» آشنا شد و رستورانی در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا راه‌اندازی کرد. در سال 1969 هانری شاریر پس از سال‌ها به فرانسه بازگشت و کتاب پاپیون را که سرگذشت خود بود، به نگارش درآورد. او یک اثر داستانی دیگر به نام «بانکو» نوشت که داستان آن در ادامه‌ی اتفاقات کتاب پاپیون و زندگی قهرمان داستان در بیرون از زندان است.

شاریر در شهر مادریدِ اسپانیا به دلیل ابتدا به سرطان درگذشت.